کلیله و دمنه

38. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 2198 آغاز: برابر؛ انجام: این حکم و امثال تعبیه کردند و بزیباتر معرضی جلوه دادند تا هر که رغبت بهزل نماید بظاهر کتاب می گراید و صورت نگاه می دارد و هر که معنی طلب و حکمت خواه بود آنچه مقصود و مضمون کتابست می خواند و می داند و هر کس (در این موضع نسخه ناتمام مانده است). در فهرست انوار سهیلی دانسته ولی سرآغاز با کلیله و دمنه هماهنگ است؛ خط: نستعلیق و ثلث عالی، بی‌کا، بی‌تا، کاتب به علت افتادگی پایان نسخه مشخص نیست ولی به نظر می‌رسد که رسم الخط میر علی باشد؛ تعداد سی و پنج مجلس مینیاتور ممتاز به سبک کار هرات، با سی مجلس نقاشی آب و رنگ، مجدول، شش لوح زمینه مذهب؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ با یادداشتی بدین مضمون «خواستم چون خود را همیشه بخاطر حضرت مستطاب ... آقا علی بیاورم که بلکه گاهگاهی مرا بدعائی یاد فرماید بهتر آن دیدم که در حاشیه کتاب معظم الیه بدین دو کلمه جسارت ورزیده نگارش شود و تحریراً فی لیله دوشنبه 30 شهر محرم الحرام 1258 اقل العباد محمد علی بن مرحمت پناه حاجی ابوطالب لاهیجانی»؛ جلد: تیماج مذهب، 214ص، 10-21 سطر، اندازه: 19/5×29سم [ف: 7-127]