کلیات شمس

90. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13594 آغاز: ساغری چند بخور از کف ساقی وصال×× چو ز پرگار شدی برجه و در رقص درآ / گرد آن نقطه چو پرگار همی زن چرخی ×× این چنین چرخ فریضست چنین دایره را؛ انجام: جانی که جدا گردد جویای خدا گردد ×× او نادره ای باشد او بوالعجبی باشد / آن دیده کزین ایوان ایوان دگر بیند ×× صاحب نظری باشد شیرین نقبی باشد بخشی از دیوان است، تخلص دارد، تخلص شاعر در اشعارش«خاموش»و «شمس» است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغازو انجام؛ مجدول؛ جلد: تیماج مذهب، 55گ، 23سطر، اندازه: 16/5×25/5سم [ف: 37-109]