کلیات

2. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 6325 از صادقی افشار جدا بنده لوی گیلانی کتابدار شاه عباس و نقاش و سرایندهکه در 1010 در هفتاد سالگی در اصفهان آثار خود را تدوین کرده است: 1. شرح حال، چند مثنوی است و در پایان سه حیله است سپس نصیحت، 2. حظیات، در چهار فصل و پانصد حظ: 1) آداب عشق و میل از روی هزل، 2) لوازم سفر و تدارک آن، 3) نادریات و کلفتیات، 4) فصول اربعه و سلوک آن. سخنان کوتاهی است به هزل و نظم و نثر با نام نگارنده و کتاب در آن، 3. هجو ثالث، در 65 بیت با یک دیباچه به نثر که در آن از رساله حیدری تبریزی درباره شریف تبریزی که در آن به لسانی شیرازی تاخته شده است یاد و از لسانی جانب داری شده است(نسخه‌های منزوی 2306)، 4. قانون الصدر، نزدیک به 225 بیت (چاپ 1963 باکو و چاپ شده در هنر و مردم (ش 90) و چاپ شده در پاورقی گلستان هنر، نسخه‌های منزوی 1914)، 5. سهواللسان، تضمین از ابوالفیض فیضی با دیباچه نثر (نسخه‌های منزوی 2928)، 6. هجویات، هجو از کسانی به نام و بی نام با چند پند در پند، 7. قطعات و اشعار، 8 منشآت ترکی یا ملمعات؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: ترمه سمرقندی، جلد: میشن سیاه، 87گ، 19 سطر، اندازه: 13×21سم [ف: 4-657]