کلیات

18. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1564-9/114 آغاز: بسمله تحفه مرهم نگیرد سینه افکار ما ×× سایه گل برنتابد گوشه دستار ما / باعثی دارد رواج سبحه کو تزویر کو ×× تابه بندد صد گره بررشته زنار ما؛ انجام: عرفی از این می قدحی نوش کن×× و زغم جز دوست فراموش کن / ریش فزون کن غم بیهوده چند ×× کم ززنی خود نتوان بود چند غزلیات و قصاید؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ یادداشتی به تاریخ 1185ق؛ 190گ، 15 سطر، اندازه: 12×19سم [ف: 6-3379]