کلیات

18. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: 124 حکمت دارای: 1. دیوان (در متن) که سه دیوان اوست و سومی آن در آن«دیوان ثالث» خوانده شده و همان خاتمة الحیات اوست و این سه رویهم چهارمین دیوان اوستکه در 896 گرد آورده است، آغاز مانند دیوان شماره 30 در دیباجه و خود دیوان افتادگی دارد در پایان دیباجه و آغاز دیوان. انجام: «با دوست بخلوتگه جاویدان رفت ×× خوش حال بختگاه شاهی بنشست»، 2. تحفة الاحرار که در بیست مقاله باید باشد، 3. سبحة الابرار که در چهل عقد باید باشد، 4. یوسف و زلیخا، 5. لیلی و مجنون، 6. خردنامه اسکندری (همه اینها در هامش)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: جمادی الثانی 935ق؛ مجدول، با سرلوح؛ جلد: تیماج، قطع: ربعی [ف: 2-31]