کلیات

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8963 شامل: 1.غزلیات، آغاز: «من بیچاره سودازده سرگردانم ×× که به اوصاف خداوند سخن چون رانم / من و توحید تو هیهات دلم می‌لرزد ×× این قدر بس که حدیثت به زبان می رانم»، انجام: «یک کرشمه کرده با خود از برای خویشتن ×× قاسمی را در بلای جاودان انداخته»، 2. ترجیع بند، آغاز: «بیا ای عشق عالم سوز بی غم ×× قدم بر چشم من نه خیر مقدم / دلم از ننگ هشیار ذلیلست ×× به یک جام شرابم کن مکرم»، انجام: «به وصف شاهد آمد بلبل و گل ×× که چون هم شاهدی هم عین مشهود / تویی اصل همه پنهان و پیدا ×× به افعال و صفات و ذات و اسما»، 3. غزل در زبان گیلی، آغاز: «قبله جان من تویی گیل فرشته رنگ و بو / ماه سپهر مکرمت سرو ریاض آرزو»، 4. قطعات، آغاز: «قاسم قاسم انوار که اسرار ازل ×× نیست پوشیده ز من خلق چه دانند مرا»، انجام: «لباس تو تفویت (کذا) در راه دین ×× چه باشد ازین خوبتر ملبسی»، 5. قطعه به زبان ترکی، 6. رباعیات، آغاز: «مستدعیم از حضرت سلطان قدم ×× یک جرعه شراب را که سر تا به قدم / مستم کند آن چنان که آسوده شوم ×× از قاعده وجود وز رسم عدم»، دو رباعی آخر به ترکی است، 7. مثنوی‌ها، آغاز: «مقتدای ملک امام بشر ×× شاه انصاریان دین پرور / آنک ایوان او رای کیوان داشت ×× جیب جان پر ز نقد عرفان داشت»، انجام: «قاسمی یار آنک این دارد ×× هر که این داشت محض دین دارد / صلوات خدای بر احمد ×× بر روان صحابه امجد»، 8 انیس العارفین، 9. علم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9؛ نسخه نفیس و هنری از دوران تیموری و مکتب هرات، یک شمسه مذهب، مجدول؛ مهر: «ابراهیم ابراهیم 68» (بیضی)، یادداشت مطالعه به ترکی در 1075ق از سعید بن ابراهیم طاهر خطاط، مهر: سلطان بایزید دوم عثمانی (886-918ق)، «بایزید بن محمد خان مظفر دائما» (بادامی شکل)، «... از جان بنده سلطان سلیمان هستم» (کروی)؛ جلد: تیماج مذهب، 15سطر (7×10/5)، اندازه: 11/8×17/8سم [ف: 29/1-484]