کلیات سعدی

329. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3699 آغاز: منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است وبه شکر اندرش مزید نعمت هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است وچون برمی‌آید مفرح ذات؛ انجام: گفتار حضرت شیخ طرب انگیز است وطبیعت‌آمیز کوته نظران را بدین زبان طعن دراز می شود که مغز دماغ بیهوده بردن ودود چراغ بیهوده خوردن طریق خردمندان نیست ولیکن بر رأی روشن پوشیده نماند که موعظه‌های شافی در سلک عبارت کشیده است و داروی تلخ به شهد ظرافت آمیخته گلستان وبوستان؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ تملک: محمد خداداد ومهر«علی اصغر 1189» (بیضی)؛ جلد: تیماج مذهب، 158گ، 13 سطر، اندازه: 15×19سم [ف مخ: 4-1615]