کلیات سعدی

274. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1496-9/46 آغاز: منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است وبه شکر اندرش مزید نعمت هر نفسی که فرومیرود ممد حیات است وچون برمی آید مفرح ذات؛ انجام: چون نفسی آرام میگیرد چو برقصری چوبرخاری×× چه خواب آید چه بر تختی ودرپایان دیواری خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 6 محرم 1251ق؛ مجدول؛ جلد: تیماج، 249گ، 15 سطر، اندازه: 16×27/5سم [ف: 6-3374]