کلیات

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2600 آغاز: ای روی برکشیده ببازار آمده ×× خلقی بدین طلسم گرفتار آمده؛ انجام: مترسید از کسی گوید که باز آن مست دوشینه ×× بکرد میکده میکشت و درمایی شکست آمد مشتمل است بر 357 غزل و شش رباعی؛ خط: نسخ تعلیق، کا: فضل الله قزوینی، تا: 688ق؛ مقابله شده، نسخه دو قسمت است و قسمت دوم پایان ندارد. در پایان قسمت اول صفحه 261 نسخه، کاتب بدین ترتیب رقم کرده: «الدیوان سالک الطریقه ... فرید الدین محمد بن محمود النیشابوری المعروف بالعطار ... فرغ من تسطیره یوم السبت سلخ ذی القعده سنه ثمانین و ستمائه و کتب بخطه فضل الله بن محمد بن محمود بن عثمانی القزوینی ... حامد الله 688 ... سبقی خطوطی فی الدفاتر مدهة و انملتی تحت التراب رمیم مقابله کردیم با دواوین متفرق این قصاید نوشتیم تتمه دیوان»، در حاشیه همین صفحه یک رباعی نوشته شده و زیر آن: «بخط العبد حسن الحاج محمد شاه بتاریخ غره ماه ذی الحجه سنه سبع و سبعمائه»، از صفحه 262 به بعد که تتمه دیوان است خط، نسخه به تعلیق بیشتر شباهت دارد. احتمال دارد کاتب دوم همان حسن حاج محمد شاه باشد؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 285ص، 15 سطر (11×17)، اندازه: 16×23سم [ف: 8-337]