کلیات

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4207 آغاز: خير ما اعتصم بحباله كلمة التحير لقصور باله عن معرفت الله ... این تحفه تذکره ایست ... عروس عافیت آنگه قبول کرد مرا ×× که عمر پیش نهاد او تنش شیر بها (؟)؛ انجام: بر پیشانیش رای سارق ×× تبدیل کند بپای سابق / دستی دگرش دهند معجز ×× سارق شده سابق اید از عز با دیباچه‌ای به نثر، شامل قصاید و مقطعات و غزلیات و رباعیات و تحفة العراقين، در سه بخش مقطعات و غزلیات و رباعیات به ترتیب تهجی است؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: قرن 10؛ با پنج سرلوح زیبا، مجدول؛ تملک: محمود خان جم فرمانروای ایالت خراسان و سیستاندر آبان 1310؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مذهب، 20سطر (8×19)، اندازه: 16×27سم [ف: 11-221]