کشکول

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 3769-19/99 آغاز: بسمله نحمدک باللسان لانه الاقوی فی بیان یامن نور معالم الدین بعد ان ظلمت بتراکم شبه المعاندین بمشکاة الهدایة والیقین؛ انجام: ومن هنا یظهر لک ان ما فسر به ابن ابی الحدید الفقرة لیس الا فراراً من هذا التفسیر مع علمه به حیث کان تألیف کتابه فی زمان المستنصرالعباسی فلا یغرنک تفسیره عن ادراک الحق. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مطالب نامرتب وبعضی از صفحه‌ها سفید است؛ تملکی از مؤلف بتاریخ 1311؛ مهر: «الراجی عبدالحسین بن علی» (بیضی)، «عبده عبدالکریم بن محمد مهدی»؛ جلد: تیماج، 161گ، اندازه: 17×22سم [ف: 6-3341]