الكشاف عن حقايق غوامض التنزيل و عيون الاقاويل فى وجوه التأويل

135. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 70 جلد چهارم؛ خط: نسخ ریز، کا: عبدالمؤمن بن محمد بن حنفی، تا: 744ق؛ مصحح، دارای دو سر لوح، مجدول، محشی به امضاء سعد و سید احمد وحدی و خسرو، در صفحه مذهب آمده: «هذا من عطايا سلطان السلاطين ظل الله تعالى على الخلائق اجمعين السلطان بن السلطان السلطان محمد بن مراد خان خلد الله تعالى ملكه وابد و شوكته و وفقه لما يحبه و يرضاه من الاخلاق الحميدة المرضية و الافعال الصالحة السنية لا فقر العباد و الناس خضر بن الفقه الياس عفى عنهما و الآن من عوارى الزمان عند الفقير لطف الله بن خضر بن الياس بالارث الشرعى عن والدى عفى الله عنى و عنه و عن اسلافی»؛ و با این یادداشت: «هذا المجلد قد انتقل الى مع المجلد الثانى بالشراء الشرعى بعدوفاة المرحوم لطف الله المسطور من اخته نفيسة بوكالة ابراهيم بن المرحوم مو (؟) ابن الشيخ جواد الذى كان مدرساً فى اسلامبول و صهرها عبدالله بك الجندى بالف در هم عثمانی ... و انا الفقیر محمدعلی الدفتر دار تومان تحريراً فی الیوم الخامس من شعبان سنة ثمان و سبعمائة»، چنان‌که در آخر مجلد دوم تصریح شده کتابت این نسخه در 744 به پایان رسیده و دفتر دار اشتباهاً تاریخ تملک خود را 708 نوشته؛ 593گ، اندازه: 13×22سم [ف: 2-33]