كتاب من لايحضره الفقيه (ترجمه)

تهران؛ حقوق؛ شماره نسخه: 82 - ج آغاز: آغاز بریده شده: علیها و المؤلفة قلوبهم و فی الرقاب ... فريضة من الله یعنی نیست صدقات و زكوة مگر از برای فقیران ... و آن کسانی که سعی میکنند و آن از مالداران میگیرند و جمع میکنند و آن کسانی که زكوة میدهند بایشان بسبب آنکه دلهای ایشان با مسلمانان الفت گیرد و با كافران حرب كنند ... باب آنچه آمده در آنکه نمیدهد زكوة را. روایت کرد حریز از امام جعفر صادق علیه السلام که او گفت نیست هیچ صاحب مال طلا یا نقره که منع کند زكوة مال خود را مگر آنکه بند کند خدای تعالی او را در روز قیامت؛ انجام: باب آن چیزها که فرض است بر جوارج و اعضا ... و گفت خدای تعالی و اذار ایت الذین یخوضون فی آیاتنا ... حتى يخوضوا فی حدیث غیره و چون تو آن کسانی را که بتکذیب و استهزا شروع میکنند در آیتهای ما که قرآن است پس اعراض کن از ایشان و منشین با ایشان تا آنکه دارای زكوة است تا زیارات؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: سپاهانی، 174گ، ابعاد متن: 12×17/5، اندازه: 19×25سم [ف: -55]