شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/246828
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 14
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 47 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 5 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج مذهب
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله. الحمد لله الحليم الكريم العلى. العظيم و الصلوة على النبى المصطفى الولى المرتضى و عترتهما اصحاب التسليم و الرضا و بعد. چون مقتضای عبودیت حقیقی اشتغال قلب و قالب عبد است بعبادت معبود باستحقاق و توجه ظاهر و باطن بطاعت او مقصود على الاطلاق تعالى شانه و عظم برهانه چنانکه گوش ظاهر و باطن او نشنود جز کلام حق را و دیده سر و سر او نه بیند جز کتاب حق را و زبان قلب و قالب او نگوید جز نام حق را تا در سلک فرقه صم بکم عمی منسلک نباشد و در تحت زمره لهم قلوب لايفقهون بها مندرج نگردد و همچنین سایر اعضا و جوارح و باطن و ظاهر و باقی حواس و قوی و مدارک و مشاعر لهذا همچنانکه عبادت قلب بعد از تحصیل عقاید حقه اشتغال لسان قلبست بذکر على الدوام بحسب اجازه صاحب نفس ماذون از امام معصوم عليه الصلاة و السلام الا بذكر الله تطمن القلوب و استعراق عین قلب در مشاهده صورت نقوش مکتوبه بر لوح قلب بواسطه قلم اعلی که عبارت از روح اعظم است ... »
انجام نسخه
« بعد از مجموع صلوة خمسه بر وجهی که از ائمه هدی صلواة الله علیهم مأثور است.
در فهرست از نورعلیشاه دانسته شده »
یادداشتهای انتقادی و تصحیحی فهرستنگار:
•
در فهرست از نورعلیشاه دانسته شده
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 25 • صفحه 861 • ردیف 47
فهرستنگار مأخذ چاپی:
• 1290 – 1375 هـ.ش
محمدتقی دانش پژوه
مأخذ تفصیلی و جلد فهرست:
فهرست کتابخانه مجلس شورای ملی - 2/29
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
47. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1490/2
آغاز: برابر؛ انجام: بعد از مجموع صلوة خمسه بر وجهی که از ائمه هدی صلواة الله علیهم مأثور است.
در فهرست از نورعلیشاه دانسته شده؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن 14؛ جلد: تیماج مذهب، 5ص (130-134) [سنا: ف: 2-298]