نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
عنوان اثر:

الکافی

پدیدآور اثر: کلینی، محمد بن یعقوب
/m/245257
کتابخانه و مخزن نگهداری: دانشگاه
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1126

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) ✓
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
محرم1076ق (1076 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 788 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ (خوش)
تعداد برگ و سطر:
414 برگ • 21 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
16×26سم
کاغذ و جلد:
سپاهانی • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« سألته عن مسئلة فاجابنی تم جاء رجل فسأله عنها فاجابه بخلاف ما اجابنی ... باب الاخذ بالسنة و شواهد الکتاب »

انجام نسخه

« اغسلها. تم کتاب العشره و الحمدلله وحده لاشریک له و صلی الله <!-- page: 740 --> علی محمد و آله الطیبین الطاهرین و سلم کثیرا... پاره‌ای است از فضل العلم و کتاب التوحید تا پایان عشرة »
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 25 • صفحه 739 • ردیف 788
متن فنخا:
788. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1126 آغاز: سألته عن مسئلة فاجابنی تم جاء رجل فسأله عنها فاجابه بخلاف ما اجابنی ... باب الاخذ بالسنة و شواهد الکتاب؛ انجام: اغسلها. تم کتاب العشره و الحمدلله وحده لاشریک له و صلی الله علی محمد و آله الطیبین الطاهرین و سلم کثیرا... پاره‌ای است از فضل العلم و کتاب التوحید تا پایان عشرة؛ خط: نسخ خوش، کا: صدرالدین محمد بن ملا حسین لاهیجانی، تا: محرم1076ق؛ مجدول، محشی، رشید الدین محمد سپهری و عوض بن حیدر شوشتری به دستور بزرگی آنرا با چند نسخه مانند نسخه‌های مولانا حاجی محمد و میر شرف الدین علی شولستانی که بلاغ‌هایی به خط مولانا حسن علی شوشتری داشته است مقابله کرده‌اند و این مقابله در شب جمعه‌اول ذیقعده 1083 به انجام رسید و همان عوض بن حیدر باین دو مقابله به خط خود گواهی داده، کسی دیگر هم که نامش را پاک کردند و از آن همان «ابن نظام» خوانده می‌شود، آنرا نزد شیخ عبدالحسین نجفی شاگرد شیخ فخرالدین در 1086 هم مقابله نمود؛ کاغذ: سپاهانی، 414گ، 21سطر (10×17/5)، اندازه: 16×26سم [ف: 5-1479]