القوانين المحكمة فى الاصول

4. قم؛ موقوفه میرزا ابوطالب قمی؛ شماره نسخه: 1 خط: نسخ، کا: ابوالقاسم بن محمد مهدی، تا: قرن 12؛ مصحح، محشی به خط مؤلفو با رمز «منه عفى الله عن جرائمه» و «منه غفر الله تعالى له»، گویا بخشی از متن هم به خط مؤلف است؛ یادداشتی از سید حسن حسینی میرزایی در سال 1361 ذیل این دو بیت شعر در آغاز: «و ذوالقوانين فريده الزمن ×× بوالقاسم الحبر الجليل ابن الحسن / و شيخه الجليل بهبهانى ×× بعد دراع (81) بان في الرضوان / لا يخفى لطفه في ايصال مدهعمره الشريف و تاریخ فوته»)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 315گ، 27سطر [جنگ: 1-491]