شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/242501
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
✓
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
✓
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- بیتاریخ
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 2 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق، نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 124 برگ • 20 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« بعد حكمه بالجواز، لأن له أن يتصرف في ملكه بالاخلاف و قال في السرائر في المسألة المذكورة و شبهها بعد الحكم بالجواز ... لاثانی: فیما يحتمل أن يكون مراداً من هذه الأخبار »
انجام نسخه
« المقصد الخامس فيما هو كالخاتمة لهذه المسألة و هو أن النهى عن الشيء هل يقتضى الأمر بالضد أولا و الأحسن ان نفصل فى المقام ... لأن ترك المفسدة ممايصح أن يكون مورداً للأمر الواجبى فضلاً عن الاستحبابی و هنا قد كل القلم و حدث الألم فالأحسن أن نختتم الكلام حامداً لله الملك العلام مصلياً على أشرف الأنام و آله الكرام. كتبه العبد الفقير الذليل مؤلفه حسن الحسيني .. »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
واقف: عبدالحسین جواهری،1407 ق
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
. ؛ کاتب یکی از شاگردان مؤلف است که از خود نام نمی برد (احتمالاً شیخ موسی بن محمد جعفر بن محمد باقر کرمانشاهی حائری)، در تاریخهای مختلف در کربلا از جمله در سال 1308 ق که از مؤلف با دعای «دام توفیقه»یاد میکند همچنین در سال 1310ق که از مؤلف با دعای «نور مرقده»و «اعلی الله مقامه» یاد میکند؛ ، به لفظ «منه»
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 25 • صفحه 484 • ردیف 2
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1542عکسی
آغاز: بعد حكمه بالجواز، لأن له أن يتصرف في ملكه بالاخلاف و قال في السرائر في المسألة المذكورة و شبهها بعد الحكم بالجواز ... لاثانی: فیما يحتمل أن يكون مراداً من هذه الأخبار؛ انجام: المقصد الخامس فيما هو كالخاتمة لهذه المسألة و هو أن النهى عن الشيء هل يقتضى الأمر بالضد أولا و الأحسن ان نفصل فى المقام ... لأن ترك المفسدة ممايصح أن يكون مورداً للأمر الواجبى فضلاً عن الاستحبابی و هنا قد كل القلم و حدث الألم فالأحسن أن نختتم الكلام حامداً لله الملك العلام مصلياً على أشرف الأنام و آله الكرام. كتبه العبد الفقير الذليل مؤلفه حسن الحسيني ...
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، بیتا؛ کاتب یکی از شاگردان مؤلف است که از خود نام نمی برد (احتمالاً شیخ موسی بن محمد جعفر بن محمد باقر کرمانشاهی حائری)، در تاریخهای مختلف در کربلا از جمله در سال 1308 ق که از مؤلف با دعای «دام توفیقه»یاد میکند و همچنین در سال 1310ق که از مؤلف با دعای «نور مرقده»و «اعلی الله مقامه» یاد میکند؛ مصحح، محشی به لفظ «منه»؛ واقف: عبدالحسین جواهری،1407 ق؛ 124ص، 20 - 24سطر [عکسی ف: 4-464]