أدب السلوک

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 12831/3 آغاز: سبحان المتجلی باحديته في وجود الدائم بصمديته فی شهوده الذى لم يلد شيئاً فيعرف به و لم يظهر شيء في خفائه فیظهر به و لم يكن له مثل فيشهد به الدائم في تجلية بحلم ذاته؛ انجام: ذالک التعبير في جميع اطوار الوجود و كان هو عين ملک الاطوار في تطوره و آخره فی ظهورة و ما زال و لم يزل هذا فالانسان انسان الوجود به يبصر الوجود نفسه، تمت. خط: نسخ، بی‌کا، تا: شنبه از شوال 860ق، جا: سمرقند محله دشتک؛ در 7پ بخشی از کتابی در حکمت به فارسی سره و شیوا آمده؛ کاغذ: شرقی، جلد: مشمعی سبز؛ 2گ (6ر-7ر)، 36 سطر (12×22)، اندازه: 16/5×25/5سم [ف: 32 - 578]