القصيدة الدالية

2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 5346 آغاز: الحمدلله واهب الادب و جاعله خیر مورث و مكتسب و الصلاة و السلام على نبينا أفصح العجم و العرب؛ آغاز قصیده: أنهم فيكم تارة و أنجدا ×× و ما افاد سلوة اذ افتد؛ انجام: دوستت را باد لب از خرمی پر خنده چون گل ×× دشمنت گریان که زین هستی دو صد ره بزوالم قصیده ای در چهل و دو بیت می‌باشد، در مدح میرزا علی نقی سروده شده و در آغاز آن مقدمه‌ای با نثر ادبی نوشته است و پس از آن چند تقریض از عبدالغنی افندی آل جمیل و عبدالباقی عمری و محمد امین الواعظ و عبدالحسین آل سعدالدین و شیخ محمد جابر و شیخ صالح آمده و در آخر تقریظی است به فارسی، و مجموع تقریض‌ها و اصل رساله ادبی نیکویی شده است؛ خط: نسخ، کا: شاید به خط ناظم، بی‌تا؛ 9گ، 16سطر، اندازه: 12/5×18/5سم [ف: 14-131]