قصص الانبياء

37. رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: 1230/2م آغاز: گریه ندیده بودند عجب داشتند و بر وی جمع آمدند که از دهن مار گریه و نوحه میدیدند حوا به نزدیک ایشان آمد گفت که چه چیز افتاده. گفتند که مار می‌گرید و ندانستند که گریه ابلیس در دهن وی است. حوا پرسید که چرا می‌گریی ؟ گفت از بهر شما می‌گریم که شما را از این بهشت بدر خواهند کرد. گفت دلیل چیست؟؛ انجام: قصه سه برادران که بوستان از پدر به میراث یافتند، چنین گویند که در بنی اسرائیل مردی بود پارسا و نیکو کردار و بوستان نیکو داشت با نعمتهای بسیار، در آنجا کشت بسیار بود چون وقت غله گرفتن بودی درویشان را جمع کردی و از هر چیزی نصیبی دادی خدای تعالی وی را بدین خصلت نیکو برکت داده. با عنوان‌های: قصه قبول کردن توبه آدم، قصه وفات آدم، قصه آغاز بت پرستی قصه آغاز آتش پرستی، حدیث کیومرث و پادشاهی، قصه پادشاهی اوشهنگ؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ قطع: ربعی[رشت و همدان: ف: -1237]