قرآن کریم (مترجم)

80. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 359-فیروز خط: نسخ، بی‌کا،تا: قرن 11؛ با ترجمه بین السطور (نستعلیق)، دارای دو صفحه کتیبه (ص 1-2) که در وسط آنها سوره حمد نوشته شده و نام و عدد آیات این سوره با سفیداب در بالای دو صفحه قید گردیده، نام و دیگر خصوصیات دیگر سوره‌ها و همچنین عناوین جزء و حزب و عشر با آب طلا و ترجمه بین سطور با شنگرف است و دنباله ترجمه و تفسیر با همین قلم در حاشیه تکمیل شده است، تمام صفحات دارای جداول با چند قلم آب طلائی و لاجوردی، در پایان نسخه از قرآن نیز اضافات زیر از کاتب هست: 1. چند دعاءپس از ختم تلاوت قرآن با ترجمه بین سطور (با همان شیوه یاد شده در بالا) (ص 803-807)،2. فال نامه (ص 807-822)، در این فال نامه نیز (مانند فال‌نامه نسخه قبل) دو طریقه تفال به قرآن یاد شده (که از یک دیگر جدا نشده است) طریقه قسمت نخست همان اشعار است که در نسخه بالا آمده با این مطلع: «هر که او خواهد گشاید فال خویش ×× بی شکی واقف شود بر حال خویش»و قسمت دوم (فال باقرآن با توجه به حروف الفبا) اشعاری است در وزن دیگر و برای هر حرف یک قطعه دارای چهار بیتو با یک قافیه و سپس پنج سطر نثر که با این جمله آغاز می‌گردد: «ای خداوند فال ...»(در نسخه سابق هر حرف تنها با یک بیت شعر و در همان وزن اشعار فال نامه نخست آورده شده است) آغاز: «الف آمد به فالت ای دل افروز ×× نکو تر گردد احوالت همه روز / الف آمد چه حاجت شرح گفتن ×× همه سال و مهت عید است و نوروز»، پایان: «چو یا آمد به فالت یار یابی ×× اگر با کار بودی کار یابی»،(و پس از سه بیت دیگر ): «ای خداوند فال بدان و آگاه باش که ستاره سعد به طالع تو در آمده است ... دولت و سعادت تو روی در ترقی دارد. صلوات بر رسول فرست تا مراد یابی»، 3. ذكر كيفية التفال من الكتاب العزيز (ص 822)، از این دستور فال که به عربی است تنها دو سطر در این صفحه است و دنباله آن از نسخه افتاده، این ملحقات همه با خط نستعلیق (ظاهراً از کاتب ترجمه بین سطور) و دارای عناوین آب‌طلایی است؛ 822ص، 10سطر،اندازه: 25×38سم[ف: 21-151]