قرآن کریم (مترجم)

34. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5518 آغاز: بسمله، الحمد لله رب العالمین الرحمن الرحیم؛ انجام: الیس الله باحكم الحاكمين ... من الجنه و الناس ... و تصديقا و لا مستكبرا ... قرآنی با ترجمه تحت اللفظی قدیم است که تا انتهای سوره تین را شامل می‌شود و از آنجا تا پایان قرآن را در قرن 13ق شخصی به نام «عبدالحمید تفرشی» شبیه‌سازی نموده و به اتمام رسانده است، البته از قرائن پیداست که قرآن کامل بوده و بعدها اوراق پایانی‌اش افتاده است، نمونه‌هایی از ترجمه آیات از این قرار است «عم یتسائلون»،ترجمه: از چه می‌پرسند آن روز مر دروغ دارندگانرا،«لعلكم تذكرون»: تا مگر شما یاد بگیرید؛ خط: نسخ ریحانی نیم دو دانگ و نستعلیق تحریری مبتدی، کا: عبد المجید التفرشی، تا: قرن 9؛ دو صفحه افتتاح تذهیب و ترصیع معمولی با چهار کتیبه بازوبندی در صدر و ذیل، مجدول، مابقی مجدول داخلی زرین، مشکی، شنگرف و کمند کشی لاجوردی، ختم آیات با دوایر کوچک شنگرف مشخص است. عبارات تقسیمات قرآن در میان شمسه و شرفه با مرکب سرخ نگاشته شده‌اند؛ 455گ، 11 سطر (19×22/5)،اندازه: 29/5×37/5سم[ف: 18-22]