قرآن کریم (مترجم)

9. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6019 نسخه‌ای از قرآن کریم که دارای ترجمه تحت اللفظی فارسی کهن است؛ خط: نسخ ریحان، بی‌کا، تا: قرن 7؛ در مطلع بیشتر سور تعداد آیات، حروف و کلماتش تحریر یافته و همچنین ثواب قرائت آن سوره به نقل از پیامبر (ص) ذکر شده است، نمونه‌ای از ترجمه این نسخه از اوایل سوره مبارکه نباء عبارت استاز: «از چه می‌پرسند، از خبر بزرگ، انک ایشان اندران بخلاف افتاده اند، حقاکی زود باشد، پس حقاکی زود باشد، همی نه کردیم زمین را بستر کاه و کوهها رامیخها ...»، یک صفحه ما قبل آغاز مذهب مرصع به شیوه قرون چهارم و پنجم غالب زر و لاجورد، اشکال هندی دایره‌ای تو در تو و دو کتیبه متن لاجوردی در صدر و ذیل که عبارت بسمله به قلم کوفی محرر در میان آنها نگارش یافته است، دو صفحه آغازین کتیبه‌های مذهب و حواشی دارای جداول زرین و لاجوردی، شمسه زوج در طرفین صفحات. ترجمه به قلم نسخ میانه با مرکب سرخ تحریر شده، محل اجزاء در حاشیه با شمسه‌های مذهب و ترنجهای مذهب مرصع آراسته شده‌اند، سر سوره ها با قلم زرین محرر، در میان کتیبه‌هایی با نقوش بسیار ساده به شنگرف همچنین ختم آیات با گل‌های یازده پر زرین و سرخ و رموز سجاوندی با شنگرف مشخص هستند، عبارات اجزاء قرآنی در حاشیه به قلم نسخ زرین، به شیوه محرر مشکی تحریرشده‌اند، تزئین و تذهیب صفحات اول و دوم؛ 286گ، 13 سطر (21×28)،اندازه: 27×35سم [ف: 22-367]