القرآن الکریم

1865. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6011 خط: نسخ کتابتی، بی‌کا، بی‌تا؛ قرآنی است که به سبک و سیاق قرآنهای قرون چهارم به بعد کتابت شده اما از شواهد و ظواهر آن پیداست که می‌بایست متعلق به حدود قرن دوازدهم باشد، در برگ انتهای این نسخه ــ که از شیرازه جداشده است ــ تعداد آیات، کلمات، حروف، رکوع، سجده‌های واجبه و مندوبه، به شکلی زیبا و در قالب چند نمودار زرین، نشان داده شده‌اند، دو صفحه آغاز دارای سرلوح، کتیبه مذهب مرصع مزدوج با کتیبه‌های زرین بازوبندی بدون نوشته در صدر و ذیل، حاشیه مزین به جداول زرین، مشکی و لاجوردی، مابقی صفحات، سرسوره‌ها به قلم رقاع زرین خوش، جداول داخلی زرین و مشکی، کمندکشی یک خطه سرخ، همچنین ختم آیات با گل‌های زرین آراسته گردیده‌اند؛ 405گ، 12 سطر (9×13/5)، اندازه: 15×22/7سم [ف: 22-360]