القرآن الکریم

652. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 3440 کامل؛ خط: نسخ خوش، کا: محمد حسین بن محمد رفیع حسینی، تا: شعبان 1125ق؛ در دو صفحه افتتاح بین السطور زراندازی مضرس، هر یک از این دو صفحه دارای کتیبه بازوبندی صدر و ذیل زرپوش و منقش، اسامی سوره‌ها و عدد آیات در میان کتیبه به خط ثلث جلی، مزین است به دو حاشیه: حاشیه اول گل و برگ‌های الوان در زمینه زرپوش با جدول لاجوردی منقط به سفیدآب، حاشیه دوم دالبری مذهب و منقش به سر ترنج و گل و برگ الوان، نام سوره‌ها به خط ثلث جلی بعضی با لاجورد یا سفیدآب یا شنگرف در کتیبه زرپوش و منقش، فواصل آیات گوی زرین محرر به مشکی و منقط به شنگرف و لاجورد، جدول‌کشی صفحات به طلا و تحریر و لاجورد، کمند به زر و تحریر مشکی، نشانه‌ها در حاشیه «خمس» با لاجورد، «عشر» با شنگرف، حزب، جزو، نصف الجز‌و به زر، در انتهای قرآن پنج برگ ادعیه مشتمل بر عدای بعد از قرائت، دعای منقول از حضرت امیر المؤمنین علیه السلام و نیز دعای بعد از تلاوت و دعای حضرت سجاد علیه السلام «و کان دعائه عند ختم القرآن» از ادعیه صحیفه کامله سجادیه موجود است؛ اهدایی: رهبری، مهر 1386؛ 339گ، 6 و 12 سطر، اندازه: 20/5×31/5سم [اهدائی رهبر: 1علوم قرآن-18]