القرآن الکریم

446. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5512 کامل؛ خط: نسخ کتابتی، کا: شمس الدین محمد سروستانی، تا: 1081ق؛ موارد اختلاف قرائات در حاشیه آن به شکلی تقریباً جامع تحریر شده، از جمله این موارد می‌توان به: اختلاف در نقل و حذف همزه و نبر آن، وقفهای روم و اشمام، اعراب کلمات، مد و قصر، ادغامهای تام و ناقص، متقاربین و متجانسین، اشاره نمود قرائات گوناگون از قراء سبعه عاصم، خلف، حمزه، ورش و دیگران با رمز خاص نقل شده، علاوه بر آن در ابتدای هر سوره در حاشیه، ثواب و فضیلت قرائت سوره تعداد کل آیات آن و مکی یا مدنی بودن آنها مذکور است. در آخر، دعای ختم قرائت کتابت شده؛ با سرلوح، کتیبه مزدوج مذهب مرصع، مجدول، مذهب؛ 373گ، 14 سطر (6×13)، اندازه: 12×18/8سم [ف: 22-12]