قاموس المحيط

186. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3124 خط: نسخ، کا: ابوتراب بن محمد نصیر فیروزآبادی، تا: 1100ق؛ مذهب، دارای سرلوح، مجدول، پس از پایان کتاب، کاتب نسخه سطور زیر را از حاشیه نسخه اصل که به خط مؤلف بوده آورده: «الحمدلله و سلام علی عباده الذين اصطفی، هذا الكتاب جميعه و هو اربعة اسفار هذا الاخير منها بخط مؤلفه شيخنا العلامه، فريد دهره فی لغة العرب مجدالدین الشيرازي تغمده الله برحمته، و كتب احمد بن بحر الشافعي عفا الله تعالى عنه انتهی» کاتب سپس اضافه کرده: «آغاز جزء چهارم نسخه ای که این نسخه را از آن استنساخ کردم عبارت زیر به خط مصنف دیده شد. هذا الشيخ عبدالرحمن بن المعمر الواسطى نظمه تجاه الكعبه المعظمه زادالله شرفا و تعظیما: هذا كتاب ماله شبه ×× لانه اكمل ما انشى / فيما حوی فاحرص على نيله ×× و اشكر على انشائه المنشى. و له فيه: الا ليس في كتب اللغات محققا ×× مشابه هذا في الاحاطه و الوضع / لقد ضم ما يحری سواه و فاقه ×× بما اختص من وضع جمیل و من جمع. و له فيه: الا ما لهذا في اللغات مشابه ×× فما هو الا كاسمه زاخر البحر / احاط بما يحوى سواه و فاقه ×× بمبدع لفظ من لغات بها كثر. و له فی رموزه: و ما فيه رمز بحرف فخمسه ...»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 33 سطر، قطع: رحلی [ف: 10-697]