فیض الواهب و فوز الراغب

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 173 معزی آغاز: بسمله. حمدله و الصلوة محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین قوله فان الظاهر الاجماع علی اشتراطها الاستظهار منه فانه مع قید فی الجملة مقطوع به؛ انجام: قوله و الفاسخ انما یملک بسب ملکه ... فیکون المراد من الفاسخ المغبون یعنی لابد ان یملک بالسبب السابق. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1328ق؛ مصحح، رکابه‌دار؛ 122گ، ابعاد متن: 10×16/5، اندازه: 16/5×22/5سم [ف: 39-104]