نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/232043
کتابخانه و مخزن نگهداری: دانشگاه
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 10275

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
قرن 12
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 8 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ
تعداد برگ و سطر:
- • 18 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • تیماج

آغاز نسخه

رساله اول
« بسم الله و الحمدلله وحده الكلام في معنى عباره سألنى عن هذه العبارة بعض الافاضل فی استرآباد قوله ره. فی اوایل کتاب الصوم من شرح اللمعة و اما وجوب الكفارة على المحكى فواضح اقول وجه كونه واضحاً غير واضح بل مشکل جداً لعدم وجود واضح يقابل »

انجام نسخه

« كما لايخفى على المتتبع لها و ربما خلط ابحاث بعضها ببعض و الله الهادى. قوله تعالى ليس لك الامر شیی و هی كالآية الاولى بل ابلغ منها و منها قوله تعالى لم تحاجون »

مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه

تملک: اسدالله که پس از وی گویا به فرزندش محمد باقر بن اسدالله و سپس به محمد موسوی معروف به ابوطالب در سال 1309ق رسیده که در شهر تهران بوده
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 24 • صفحه 488 • ردیف 8
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
8. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10275 آغاز: آغاز رساله اول: بسم الله و الحمدلله وحده الكلام في معنى عباره سألنى عن هذه العبارة بعض الافاضل فی استرآباد قوله ره. فی اوایل کتاب الصوم من شرح اللمعة و اما وجوب الكفارة على المحكى فواضح اقول وجه كونه واضحاً غير واضح بل مشکل جداً لعدم وجود واضح يقابل؛ انجام: كما لايخفى على المتتبع لها و ربما خلط ابحاث بعضها ببعض و الله الهادى. قوله تعالى ليس لك الامر شیی و هی كالآية الاولى بل ابلغ منها و منها قوله تعالى لم تحاجون. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ تملک: اسدالله که پس از وی گویا به فرزندش محمد باقر بن اسدالله و سپس به محمد موسوی معروف به ابوطالب در سال 1309ق رسیده که در شهر تهران بوده؛ جلد: تیماج،18-19 سطر (11×17) [ف: 19 - 376]