الفقه و الاصول

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2157 تقریراتی است در فقه و اصول فقه که نگارنده آن، استاد خود را شاگرد شیخ علی (-1243ق) پسر شیخ جعفر کاشف الغطاء (1228-1156ق) می‌خواند. در مواردی بسیار از شیخ جعفر کاشف الغطاء نقل قول نموده است. در اینجا چند مورد که از علمای معاصر و استاد خود ذکری به میان آورده است می‌آوریم: «قال الاستاد دام ظله فی مجلس التدریس»، «و استاد الاستاد الشیخ الجلیل شیخ علی رحمه الله»، «ذکره الشیخ فی جملة من الجواهر و قد وقع الکلام بینه و بین الشیخ الجلیل الشیخ علی فی هذا المقام و انکره الشیخ علی، و قال الشیخ محمد حسین رحمه الله ...» و «والاقوی و فاقا للشیخ جعفر و الشیخ موسی و بعض من تقدم علیهما و بعض من تأخر عنهما ...». با نظر به عبارت‌های بالا و با توجه اینکه صاحب جواهر شیخ محمد حسن پسر شیخ باقر (1266-1202ق) از شاگردان شیخ جعفر کاشف الغطاء و پسرش شیخ موسی کاشف الغطاء (-1242ق) بوده است احتمال می‌رود صاحب تقریرات در این نسخه، یکی از شاگردان صاحب جواهر باشد. بعضی مباحث فقهی مطرح شده در این نسخه عبارتند از: اجاره، اصالة البرائة، تقلید میت، رضاع، طهارت، وضوء، خلل در نماز، قضاء و خمس؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مصحح؛ مهر: «محمود الحسینی 1263»، «عبده عبدالوهاب 1268»، «عبده محمد رضی 1266»، «یا محمد 1261»؛ جلد: تیماج، 234گ، 18-29 سطر (4×17/5 و 15×20)، اندازه: 16/5×21/5سم [ف: 11-421]