فقه المالکی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14217 آغاز: کتاب الصید، قوله الصید هذه اللفظة تطلق بالاشتراک علی فعل الصاید یقال منه صاد یصید و یصاد صیدا ای اصطاد و تطلق ایضا علی الصید نفسه. آغاز کتاب النکاح: هذه اللفظة مستعملة عرفا فی العقد علی المرأة و قل ما تستعمل فی ... مرادا بها الوطی و تستعمل فی الشرع و اللغة فی الوجهین؛ انجام: اجلته اربعة اشهر و لا رجعة قبل العتق و من یأجل شهران ثم عتق ... عند تمام الشهر ... و لم یرد الراجل الحی و بالله سبحانه التوفیق. نسخه از «کتاب الصید» تا آخر «کتاب الایلا» را شامل است؛ خط: مغربی، بی‌کا، بی‌تا؛ مصحح، محشی به امضاء «الشیخ» و «السید»؛ جلد: تیماج مذهب، 261گ، 29 سطر، اندازه: 20×27/5سم [ف: 38 – 326]