الفقه الشیعی

189. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14485 آغاز: بسمله و صلى الله على محمد و آله الطيبين الطاهرين كتاب الوديعه و هى فعيلة بمعنى مفعوله من ودع يدع اذا استقر و سكن او من يد اذا ترك او من الدعة و هى الحفظة و الراحة يقال ودع الرجل فهو وديع و وادع لانها فى دعة عند المودع لا تتغير و لا تتبدل و لا تستعمل و الوديعة فى العرف العام هو المال المستودع عند الغير ليحفظه؛ انجام: و اما موت المتهب ففى كونه مقتضيا للزوم لانتقاله عنه الى ورثته و جهان و اما موت الواهب فالاظهر بقاء الجواز للورثة مع احتماله لاختصاص الجواز بالواهب نفسه فيدخل الباقى اصالة لزوم العقد تم كتاب الهبة و يتلوه كتاب الوصية. شرح متوسطى است بر یک کتاب فقهی. این شرح غیر از شرح لمعه، ریاض المسائل، شرح صغیر، جواهر الکلام، مجمع الفایده و البرهان فی شرح ارشاد الاذهان است. نسخه کتاب‌های ودیعه، عاریه، اجاره، وکاله، وقف، سکنی و هبه را شامل است؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ در اول نسخه نوشته شده «کتاب مرحوم شیخ حسن نجفی من جواهر الکلام قد انتقل الى الجانی بالعقد اللازم الشرعی»؛ جلد: تیماج، 116گ، 21 سطر، اندازه: 15/5×21سم [ف: 38 – 642]