الفقه الشیعی

132. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: 843 آغاز: آغاز جلد دوم: بسمله و به نستعین - کتاب النکاح هو لغة الوطى كما عن الاشهر بل عليه الاجماع؛ آغاز جلد سوم: بسمله و به نستعین - قوله القسم الثالث من الاقسام اربعة التى به علیه الكتاب؛ آغاز جلد چهارم: بسمله و به نستعین - قوله کتاب الاقرار و هو الاعتراف و الاذعان؛ آغاز جلد پنجم: بسمله - کتاب الجعاله - عد المف - الجعاله فی قسم الایقاعات؛ انجام: پایان جلد دوم: هذا آخر اقسام العقود و یتلوه القسم الثالث في الایقاعات تمت الكتاب ... سنة 1266 بخط میرزا علی اکبر ابن الحاج محمد مهدی شیرازی؛ پایان جلد سوم: هو الارجح و الحمدلله اولا و آخراً و ظاهراً و باطناً؛ پایان جلد چهارم: و مما ذکرنا نقدر على استخراج سایر فروع الباب؛ پایان جلد پنجم: ثم فى اقتضاء اطلاق صیغة الجعاله المباشرة النفسیه الامع قیام قرینه علی خلاف ذلك او الامر بالعكس رجحان و الرجع عرف الجاعل. کتابی است در فقه که چون به شکل «قوله - قوله» تنظیم شده، معلوم می‌شود شرحی است بر یکی از کتب فقهی ولی نام کتاب و نام مؤلف و نام شارح معلوم نگردید. معلوم می‌شود که این کتاب پنج جلد است. در این نسخه که از نکاح شروع می‌شود و گویا جلد دوم است و چهار جلد آن در این نسخه نوشته شده است؛ خط: نسخ، کا: میرزا علی اکبر ابن حاج محمد مهدی شیرازی، تا: 1266ق؛ جلد: تیماج، 353گ، 21 سطر (9×14/5)، اندازه: 15×22سم [ف: 2 - 260]