الفقه الشیعی

12. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1869-عکسی آغاز: وجهه و باطن رجليه الهيا و المسنون نقله الى مصلاة؛ انجام: بالجناية على الادمى حسب. هذا ما اردنا ذكره و قد قصدنا خسره مختصرين مطولة فجرالدین محصله و نسال الله سبحانه اين يجعلنا ممن شكر عمله [...] و جعل الجنة متقبله ... تمت الكتاب بعون الملك الوهاب في موضع من مشهد مقدس ... هر که خواند طمع دارم - زانکه من بنده گنه کارم. فقه شیعی، از متون درسی. برای نشانی: «کتاب الصلواة و النظر فی المقدمات و المقاصد و المقدمات سبع. الاول فی الاعداد و الواجبات تسع الصلواة الخمس و صلوة الجمعة و العيدين و الكسوف و الزلزله و الآیات و الطواف و الاموات و ما يلزمه الانسان بنذر و شبهه و ما سواه مسنون» (ص 7)، «کتاب الديات و النظر في امور اربعة. الاول فى اقسام القتل و مقادیر الدیات. و اقسامه ثلاثة، عمد محض و خطا محض و شبهة بالعمد. فالعمدان يقصد الى الفعل و القتل و قد سلف»، از «کتاب الصلواة» است تا پایان «کتاب الدیات»؛ خط: نسخ تحریری، کا: علی بن شمس الدین رستمداری، تا: اوایل ذیقعده 957ق، جا: مشهد رضوی؛ افتادگی: آغاز؛ محشی؛ 286ص، 15 سطر (11/5×17/5)، اندازه: 21×31سم [عکسی ف: 1 - 289]