الفقه الحنفی

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13738 آغاز: بعضهم يلقى الصبغ في البئر ينزح الماء حتى لا يبقى اثر الصبغ و قال الشافعى مثل هذا البئر و ان وجد فى البئر فارة او دجاجة او غيرها؛ انجام: مايصيب كل واحد من حبات الدراهم قسمت ما صحت منه المسئلة على ثمانية و اربعين فما خرج اخذت له من سهام كل وارث حصة و الله اعلم رساله فتوایی مختصری است در فقه حنفی، در آن علاوه بر اکابر حنیفه (ابوحنیفه، ابویوسف، محمد، طحاوی و ابن ابی لیلی) از کرخی، نصر بن محمد، ابوسلیمان المعلی، و شافعی مطالبی نقل شده؛ این کتاب غیر از کتابهای «ملتقى الابحر» و «المختار فی فروع الحنفية» و «وقایة الرواية فی مسائل الهدایة» البرهان الشریعه محمود بن عبیدالله محبوبی (حدود 673) است؛ خط: نسخ، کا: ملا عبد الرحیم بن ملا عبدالجلیل، تا: 1093ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح؛ تملک: ابن الحاج الخطیب؛ مهر: «عبده المؤمن 1253» (بیضی)؛ 203گ، 13 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 37 - 268]