فصولی در مواعظ و اخلاق

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 217/2 معزی آغاز: در فضیلت نمازگزاران با جماعت قوله تعالی ان الصلوة تنهى عن الفحشاء و المنکر ولذکر الله اکبر یعنی به درستی که نماز باز می‌دارد گذارنده خود را از اعمال قبیحه و اوصاف ذمیمه زیرا که نماز موجب روشنایی دیده دل می‌شود؛ انجام: وحی آمد بشعیب که ویرا بگویی که ای تبه کارنامه سیاه کدام بلا بدتر از این معصیت است که گرفتاری و از آن نجات نمی یابی تا نمیری ندانی. بی‌کا، بی‌تا [ف: 39 - 134]