الفصول الاربعة

تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: 195/6 آغاز: بسمله به نستعین رب اوزعنی ان اشکر نعمتک علی و علی والدی ... حمد و سپاس بی قیاس مر واجب الوجود و فیاض الجود راست که اشعه انوار ... اما بعد چنین گوید ... چند کلمه در اثبات صانع و بعضی از مطالب عالیه و مراتب متعالیه ... بر سبیل اجمال و اختصار مرقوم سازد و لیکن پیوسته از عدم مساعدت؛ انجام: ولیکن هذا آخر ما اردنا ایراده فی هذه الرسالة الشریفة و التحفة المنیفة و نسال الله ان یعفو عنا فی یوم لاینفع الندم عن جرائمنا الصادرة عن اللسان و القلم فانه اهل التقوی و المغفرة و الکرم و الصلاة علی سید الامم و آله اولیاء النعم خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1226ق؛ 39گ (131پ- 169پ)، 14 سطر (10/5×16)، اندازه: 15×21سم [ف: 731]