فرهنگ فارسی به ترکی

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 408/1 کر آغاز: بسمله، نام: آد، نامها: آدلر، خدا: تنگری، ایزد: م، خدیو: م، فریو: م، دادر: م، دادور: م ... فصل: سما: گوک، آسمان: م، سپهر: م، چرخ: م؛ انجام: زادیم: دوغدوق، ساسیدیم: زدوک، مکیدیم: امدوک، مزیدیم: م، ورزیدیم: پیشه قلدوق، یافتیم: بدولدوق؛ تمت فرهنگ لغت دوزبانه فارسی به ترکی عثمانی است که در چند «فصل» و «باب» نگارش یافته است. برخی عناوین فصول و باب‌ها چنین است: فصل در انواع رنج‌ها، فصل در الفاظ مشترک، فصل در اسماء بروج، فصل در اسماء سال‌ها، فصل در بیان شمار[ش]، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی المصدر، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی المصدر، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی الماضی، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی المضارع، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی الامر، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی النهی، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی النفی، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی الفاعل، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی المفعول، باب فی بیان الالفاظ التی تدل علی معنی المتکلم وحدة، باب فی بیان الفاظ التی تدل علی معنی المتکلم مع الغير، باید افزود با اینکه در سرچشمه‌ها (منابع) و فهرست‌های موجود (در دسترس) تفحص نسبتاً زیادی از سوی راقم صورت گرفت، لیکن با این حالت شوربختانه به نسخه دیگر یا آگاهی‌های بیش‌تری از این اثر دست‌رسی نیافتیم؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالباقی بن ملاقاسم، تا: 1123ق؛ مصحح؛ تملک: نور محمد مدرس در مدرسه ملاحلی با مهر «الفقیر نور محمد 1150» (بیضی)، محمد عزت خمیره جی باشی زاده با تاریخ 1224ق، ابن الوزیر علی پاشا کار ... با مهر «اسمعیل» (بیضی)، خلیل الشوقی ابن اسمعیل القاضی بقضاء آقسرای در رمضان 1230ق؛ جلد: مقوایی، 30گ (1پ-30پ)، 14سطر (10×16)، اندازه: 15×21سم [ف: 40/2 - 32]