فرهنگ سروری

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10411 آغاز: لمؤلفه: کتاب مجمع الفرس سروری ×× بود اهل تتبع را ضروری برضمیر اکسیر تأثیر مطالعه کنندگان که چشمه زلال طبعشان از غبار ملال مصون باد ... الخ [از دیباچه دوم است و دیباچه نخستین (=ابتدای کلام هر دانشمندی ... الخ) به دنبال آنست.]؛ انجام: من آنچه شرط بلاغتست باتو می‌گویم ×× تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال. بعون الله تعالى و حسن توفیقه باتمام رسید تسوید این نسخه بردست مؤلفش مخلص سالکان طریق معانی و خادم شاربان رحیق سخندانی محمد قاسم بن حاجی محمد بن محمد کاشانی المتخلص به سروری بتاریخ عصریوم الاثنین 19 شهر ربیع الاول سنه 1039 در دارالخلافة اکبرآباد حرسها الله تعالى من جمیع الآفات و العاهات و البلیات بالنون و الصاد در منزل صاحبی و صاحب اخلاق حمیده و صفات پسندیده، مخدوم باستحقاق خدام علی الاطلاق نواب فضایل و کمالات مآب، حشمت و ابهت انتساب، فرید الاوانی وحید الدورانی قطباً للسماء السعادة و الافاضة و الافادة و الفضيلة و الفصاحة و البلاغة و الاقبال و الاجلال و الدنیا و الدین قبلگاهی مسیح الزمانی مدظله السامی علی رؤس المخلصین الی یوم الدین. زان پیش که باروح فتد کار دلم ×× سودای تو گرم کرد بازار دلم / برکهنه بنای چرخ سبقت دارد ×× تاریخ غمت بر درو دیوار دلم خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 11؛ محشی با افزودگی‌هایی به خط مصنف دارد که قسمت اعظم آن در چاپ دبیر سیاقی نیست و نباید هم باشد، چه این نسخه چنان‌که گفته شده چهارمین تحریر است و پیش از این نسخه دیگری از آن دیده نشده است، در فهرست به برخی از تفاوت‌ها و افزودگی‌ها اشاره شده؛ جلد: چرمی عنابی، 413گ، 25 سطر (9/5×16/8)، اندازه: 15×23/5سم [ف: 13 - 97]