فرائض ارتضائیه

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1737 آغاز: بسمله. فرض عین است حمد ایزد پاک ×× که نصیبی زعلم داد بخاک / باقی وحی ووارث ووالی ×× ماجد و ذوالجلال و متعالی ... اما بعد این رساله ایست موسوم بفرائض ارتضیه که مشتمل است بر مقدمه و چند فصول و خاتمه؛ انجام: و اگر ابتداء از دو دینار بود جاری است، کمالا یخفى على المتدرب فی علم الحساب و الله تعالى اعلم بالصواب، الحمدالله على ختم الرسالة ... نسخه اصل: کتابخانه ندوة العلماء، لكهنو، هند، شماره 60 (ردیف 130)؛ خط: نستعلیق زیبا، کا: محمد ابرار حسین نیسافوری، تا: یک‌شنبه 15 صفر 1293ق، جا: لکهنو، نزد جناب مفتی سید محمد علی صاحب خیرآبادی؛ مصحح، با علامت بلاغ، نام کتاب و مؤلف در آغاز نسخه چنین درج شده: «رساله فرائض ارتضیه من تصنیف حضرت قاضی ارتضا علیخان صاحب مرحوم گوپاموی»، در آخر نسخه «مسأله خمس از کتاب تفسیر احمدی» و «قاعده اخصر و اسهل در مناسخه به نقل از کتاب مولوی رفیع الدین محدث دهلوی»؛ 57ص، 21 سطر [عکسی ف: 5 - 178]