الفرائد و القلائد

20. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1918/7 آغاز: بسمله، قال ابومنصور عبدالملک بن اسماعیل الثعالبی رحمة الله علیه اما بعد فان احق ما نطق لسان و اعرب عنه بیان و انطوی علیه کتاب و انتهی الیه خطاب مازاد قرة البصیرة و عاد بصحة السریرة و طرق طرائق العدل ... فصار تذکرة للاخیار و مزجرة للفجار و اماما للعمال و قواما لاكثر الاعمال ترجع الیه السیاسه و تنتظم به الاسباب و یحتمل به الآداب فان الادب ادبان ادب شریعه و ادب سیاسة ... و کلاهما یرجعان الی العدل الذی فیه سلامة السلطان و عمارة البلدان و صلاح الرعیه ... لان من ترک الفرض ظلم نفسه و من خرب الارض ظلم غیره؛ انجام: اذا ملک الاراذل هلک الافاضل. اذا تغافل اهل التفضل هلک اهل التجمل من عجز عن الاحسان ثقل علی الاخوان و الله تعالی اعلم. در فهرست با عنوان «الآداب» آمده؛ بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج، 4ص (81-84)، اندازه: 11×18سم [ف: 9 - 600]