اختیارات الایام

8. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5514/2-27/184 آغاز: والمشترى فی السرطان و الشمس فی الحمل فی العاشر من الطالع فی وسط السماء فالنهار خلق قبل الليل و قال علیه السلام فی قوله تعالى لا الشمس ... ای قد سبقه النهار اقول يستفاد من هذا الحديث؛ انجام: مه چون درمیزان بود نیکو باشد یک روز هم نیم هم سفر هم عقدو هم جوهر خری هم. بخشی از رساله مفصلی است در اختیارات ایام با استناد به احادیث ائمه (ع) مؤلف ابتداء درباره سال قمری و شمسی و مبدأ هر کدام و نیز روز نوروز و اقوال علمای شیعه در آن (که در این بخش از احمد بن فهد حلی با دعای طاب ثراه و محمد بن ادریس) دو قول را نقل نموده است. او کتابش را در چند «مقاله» قرار داده با این عناوین: المقالة الاولى: فی الاخبار المروية عن الائمة الاطهار سلام الله علیهم «مطلبان»: الاول: فيما و رد فی احوال الایام بالنسبة الى الحوائج، الثاني: فيما و رد فی احوال الحوايج بالنسبة الى الايام. مطلب اول را در سه «فصل» قرار داده با این عنوان‌ها: 1. الایام الشهور الفارسية، در این فصل منظومه خواجه نصیر را به فارسی که در آن احادیث مروی از امام صادق (ع) را درباره نحوست و سعادت ایام به نظم کشیده درج نموده است، پس از آن به نقل از «الدروع الواقية» ابن طاوس احادیث درباره هر روز از ماه را نقل نموده است، همچنین در آخر این فصل از کتاب «لوایح قمر» کاشفی نقل می‌کند که منظور از شماره ایام در این احادیث ایام ماه‌های شمسی است، 2. ایام المشهور العربية، 3. ایام الاسابیع، فی احوال الحوايج بالنسبة ای الایام والساعات التزويج، المقاله الثانية فيما اردنا من احکام النجوم و فيها «مقدمة» و «مطلبان»؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: مقوا، 16گ، 14سطر، اندازه: 14×19سم [ف: 1 - 151]