فالنامه

7. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 8476/7-57/146 آغاز: ای راه نماینده هر فال گشای ×× واقف زضمیر و نیت شاه و گدای / خوشحال کسی که از پیرایش آمد ×× فالی که بود لطف تواش راه نمای. شکر موفور و حمدنا محصور پادشاهی را که جمیع تفالات و نیات کافه کاینات و مجموع حاجات و مدعیات عامه مخلوقات رساله کوتاهی است در فالگیری که مؤلف برای یکی از شاهان صفویه در هنگامی که وی قصد سفر به عراق را داشته و مؤلف در شوشتر به خدمت وی رسیده، تألیف نموده است او خود را در مقدمه «طاهر نبیره محمدصاحب دیوان بدار شوشتر» معرفی نموده است. مؤلف کتابش را در سی باب آورده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ 13گ (260-272)، 20 سطر، اندازه: 11×19سم [ف: 6 - 2998]