الغیث الذی انسجم فی شرح اللامیة العجم

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5680 آغاز: و هو باطل لانه یوجب ضعف النفس فی تدبیر البدن و ضعف الادراک و اما ان یتداخل الاجسام فی الجسد الذی یبقی و یقوی ... الاعراب اعلل فعل مضارع مرفوع لتجرده عن الناصب؛ انجام: و قال البدر لؤلؤبن یوسف الذهبی: تعشقه لذى القوام مهفهفا شیء اللمی احوی المراشف ... (خوانده نشده). نخستین بیتی که در این نسخه هست و شرح شده است: «لم ارتحض العيش و الايام مقبلة ×× فكيف و قدولت على عجلی»، آخرین آنها: «هذا جزاء امرء اقرانه درجوا ×× من قبله فتمنى فسحة الاجل» روی هم شش بیت از ثلث آخر لامیه در نسخه هست؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 8؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: دولت آبادی، 54گ، 5 سطر، اندازه: 16/3×21/2سم [ف: 1 - 390]