غزلیات عاشق

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15501/2 آغاز: روزگاری از پی وصلت دعا کردیم ما ×× دل ز قید خویش مهرت رها کردیم ما / گرش بر بستیم خود از صحبت بیگانگان ×× گوش جان را تا بقولت آشنا کردیم ما؛ انجام: ندیده یاری از ابنای روزگار عاشق ×× به خویش از همه راه قرار می گیرد بخشی از غزلیات شاعر است که به عنوان نمونه غزلیات آمده، نام سراینده که کاتب دیوان پیشین است را در منابع موجود نیافتیم؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ربیع الثانی 1364ق؛ ترقیمه: «تمام شد نمونه از غزلیات محمدتقی عاشق همدانی به تاریخ نوزدهم ربیع الثانی سنه 1364»؛ مجدول؛ 3گ (32پ-34ر)، 16 سطر (9/5×14/5)، اندازه: 13/5×21سم [ف: 39 - 331]