غریب القرآن

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13684 آغاز: بسمله حدثنا الشيخ الامام السيد الاديب ابوالحسين محمد بن الحسن بن الحسين الوثابی ضاعف الله قدره و حرس فضله قال حدثنا الشيخ السعيد ابوبکر احمد بن فضل الباطرقاني قراءة عليه في جامع العتيق باصفهان سنة خمس و سبع واربعمائة حدثنا ابوالفتح محمد بن احمد بن ابی الفوارس البغدادی عن عثمان الرزاز عن محمد بن عزيز قال الحمدلله و صلوته على محمد و آله؛ انجام: و قیل یعاط رجل للابل. خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد هادی تبریزی مشهور به همدانی، تا: پنج‌شنبه (عیدغدیر) ذیحجه 1152ق، جا: رشت مدرسه صیقلان؛ محشی، به دنبال آن دو قصیده است به زبان عربی در تحیت ائمه اطهار علیهم السلام از قوام الدین محمد بن محمد مهدی حسینی سیفی که آنها را در «دارالسلطنه قزوین» سروده، قصیده اول موسوم است به «صلواة العاليات» (که این اسم ماده تاریخ نظم آن هم هست) به این مطلع: «الهی بحق المصطفی سیدالوری ×× و بالمرتضی نفس الزکی محمد / و فاطم و ابنیها و زین اولی التقی ×× علی و ذی الفضل البهی محمد»، و قصیده دوم به نام «تحیات الطيبات» که مطلعش این است: «الهی بحق المصطفى و ابن عمه ×× و سبطیه والزهراء ال عباء»، آغاز: «بسمله حمد و ثنائی که عقول و اوهام بندگان از فهم آن عاجز آید سزاوار خداوندگاریست که درحجاب احتجاب نورش ظاهر و عیانست که یا ظاهراً فی بطونه»، انجام: «گفتا باین سلام است (کذا) دارالسلام فائح»؛ کاغذ: حنایی، جلد: تیماج خرمائی، 80گ (10+70)، 15سطر، اندازه: 10×15/5سم [ف: 13 - 168]