غرر الفرائد (الفوائد) و درر القلائد

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9067 آغاز: برابر؛ انجام: حسبک من تحصینها ضمها منک الی خلق کریم و دين لا تظهرن منک علی عورة فيتبع المقرون حبل القرين. کامل؛ خط: نسخ معرب، بی‌کا، تا: قرن 6 و 7؛ مصحح، محشی با نشانه‌های «اخ» و «اختری» و یا بدون نشانه، بخشی از تفسیر سوره تحریم از تفسیر حزیری درباره واو ثمانیه در قرآن که به پنج مورد بالغ می‌شود، نقل قول کوتاهی از تفسیر مجمع الالطاف في الجمع بین لطایف البسيط و الكشاف از احمد بن عبداللطیف تبریزی، یادداشتی در معرفی این کتاب (در آخر سوره کهف آن تفسیر نوشته شده که تألیف این مجلد در 14 شعبان 617ق پایان یافته است)؛ تملک: عمر بن عبدالوهاب بن ابراهیم بن محمود بن علی بن محمد عرضی شافعی قادری در 15 ذیقعده 1016ق، محمد بن کمال الدین بن حمزه حسینی حنفی نقیب السادة الطالبية در دمشق در سال 1083ق(سنه 1083 بالزاء الزاعی)، ابراهیم بن محمد حسینی، عبدالله بن زین الدین بصروی، علی اکبر پیشنماز نجل نوایی، انتقال کتاب از میرزا احمد بن میرزا محمد بن میرزا محمد به حاجی محمد کریم عطار؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی، «عبده محمدحسین 1221» (مستطیل)، «نوشته بر در جنت به خط جلی/شفیع روز قیامت محمدعلی است» (مستطیل)، «عبده محمدحسن» (چهارگوش)، «عبده(؟) احمد بن زین الدین» (دایره) [ف: 29/2 - 695]