غرر الحکم و درر الکلم (ترجمه)

2. تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 493 آغاز: الحمد لله الذی هدانا بتوفیقه الى جادة و فضلنا بتوحیده على افة عباده أحمده على نعمه الفرادى و التوام حمداً تقصر عن حده الأوهام ... الدین یعصم. الدنیا تسلم. الدین یجل، بنام خداوند بخشاینده مهربان سپاس خدایی را که راهنمایی نمود ما را بسبب توفیق خود به نیکوترین را او و برتری داد ما را بسبب یگانه شناسی او بر نعمتهای یک یک او و توام با یکدیگر ستایش که کوتاه می‌باشد از تعریف او اندیشه و خیالها ... دین نگاه می‌دارد از بدی، دنیا باز می‌سپارد ببدی، دین بزرگ می‌دارد؛ انجام: یقبح بالرجل ان یقصر عمله و یعجز فعله عن قوله، زشت می‌نماید مرد را آنکه کوتاه آید کردار او از دانستن او و ناتوان آید عمل او از گفتار او. ترجمه روان و نیکویی است از غرر الحکم و درر الکلم آمدی، نمونه‌هایی از این ترجمه چنین است: الشکر زيادة شكر افزود نیست، الحزم بالتجارب بیداری به آزمایشتست، التوانی فوت سستی نا یافتن است، الشهوات آفات آرزوها آفتهاست، التوفيق رحمة یاوری بخت بخشایش است، العم حياة دانش زندگیست، القلب خازن اللسان دل گنجور زبان است، الانصاف عنوان النبل دادگری نشانه کامرانی است، الاعتبار ثمير العصمة پند گرفتن میوه پارسایی می‌دهد ...؛ خط: نسخ معرب زیبا، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مجدول مذهب، یادداشتی از سید احمد هدایتی و پسرش دکتر محمد علی هدایتی ـ که متولیان آستانه حضرت عبدالعظیم بوده‌اند ـ مبنی بر این که این نسخه در نزد عین الدوله بوده و همو نسخه را به سید احمد هدایتی سپرده است؛ جلد: تیماج، 380گ، 20 سطر، اندازه: 20×31سم [ف: 1 - 120]