غرة الكمال

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4910/3 آغاز: آغاز دیباچه: الله اطلع الغرر من مطلع مده غرة الکمال. آغاز دیوان: چه زهره خاک مسکین را که توحید خدا گوید ×× بدین آلودگی ذات مقدس را ثنا گوید؛ انجام: انجام دیباچه: دعاء ختم اینست که توفنی مسلما و الحقنی بالصالحین آمین و رب العالمین؛ انجام دیوان: قوادگی است این نه عروض آرایی ×× یکجا بودن فاعل مفعولی چند خط: نستعلیق بسیار مغلوط هند، بی‌کا، تا: قرن 10؛ واقف: نایینی؛ 43سطر (10/8×22) [ف: 7 - 675]