عين القواعد

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1820/6 آغاز: هذا کتاب ينطق بالحق فی بیان الرشد من الغى و الوصول الى عين الحكمة و به نستعين، بسمله، و به ثقتى فى المدخل الدلاله كون الشى بحيث يلزم من العلم به العلم بشى آخر ويق للاول الدال و للثانى المدلول و لابد ان يكون بينهما علاقه؛ انجام: و بعضهم يعرفون الانواع و الامور الخاصه و بعضهم لا يعرفونها و الاعرف عند خواستار الامور فاقد دیباچه است؛ بی‌کا، بی‌تا؛ محشی از مولی علی نوری، نوری بر این سخن مؤلف که در ذیل «مطلب هل» از مطالب برهان می‌گوید آنچه موجود نیست حبس و حد و رسم ندارد خرده‌گیری کرده و می‌گوید: «عجب من الفاضل الذى لصنف كتاب الميزان ... كيف يقول كلما لا يكون موجود الاحد له» در ضمن یکی از دیگر فقرات گوید: «فاصل الوجود لاحدله و باعتبار المراتب يعرض له التعيين و الحدود ...»، این نسخه ناقص است و کاتب که رساله را به درستی نشناخته بوده نام کتاب را در آغاز نسخه «عين الحكمة» نوشته؛ جلد: تیماج، 40ص (96-135)، اندازه: 12×18/5سم [ف: 9 - 415]